Έφυγε από κοντά μας η «Τρυπηθιανή» δασκάλα Σοφία Κωνσταντινιάδου. Όλοι εμείς οι δάσκαλοι που συνεργαστήκαμε μαζί της, έχουμε να θυμόμαστε έναν υπεύθυνο και εργατικό άνθρωπο, πάντα έτοιμο να μας βοηθήσει με την εμπειρία της, ιδιαίτερα στα πρώτα βήματα της καριέρας μας. Αφιερωμένη ψυχή τε και σώματι στο εκπαιδευτικό της έργο από τη μια και στην εκκλησία από την άλλη, προσπαθούσε με διακριτικότητα να προσφέρει όσα πιο πολλά μπορούσε στη μικρή κοινωνία της Μήλου.

Υπηρέτησε με συνέπεια ως δασκάλα σε όλα τα σχολεία της Μήλου, ενώ παράλληλα αφιέρωσε πολύ από τον προσωπικό της χρόνο στα κατηχητικά σχολεία του νησιού. Φεύγοντας μάς άφησε παρακαταθήκη ένα βιβλίο που μιλά για το χωριό της, την Τρυπητή και τους «αγαπημένους συγχωριανούς μου τους Τρυπηθιανούς», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στον πρόλογο.

Για όσα πρόσφερες δασκάλα μας στα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς της Μήλου, ως αντίδωρο σε αποχαιρετούμε με τα παραπάνω λόγια, «όχι φανταχτερά και περισπούδαστα γιατί δε θα μου ταίριαζαν», όπως σίγουρα θα μας προέτρεπες να κάνουμε.

Οι εκπαιδευτικοί της Μήλου.