Σε καθεστώς προστασίας τίθενται τέσσερις σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι στη Φολέγανδρο, μετά από απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού, σε μια εξέλιξη που ενισχύει ουσιαστικά τη διατήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής ταυτότητας του νησιού.

Η απόφαση, που βασίζεται σε ομόφωνη γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και εισήγηση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, αφορά την κήρυξη και οριοθέτηση τεσσάρων χερσαίων αρχαιολογικών χώρων, αναγνωρίζοντας τη διαχρονική ανθρώπινη παρουσία και το ιδιαίτερο αρχαιολογικό αποτύπωμα της Φολεγάνδρου.

Με την εξέλιξη αυτή, ενισχύεται το θεσμικό πλαίσιο προστασίας, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται ο ρόλος του νησιού στον πολιτιστικό χάρτη των Κυκλάδων.

Ακολουθεί αυτούσια η ανακοίνωση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων:

Κηρύξεις αρχαιολογικών χώρων στη Φολέγανδρο

Μια σημαντική εξέλιξη για την ολοκληρωμένη προστασία του πολιτιστικού αποθέματος του νησιού.

Με Απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού (Απόφαση 111815/15-3-2026-ΦΕΚ Δ΄/211/24-3-2026), ύστερα από ομόφωνη γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, μετά από σχετική εισήγηση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων σε συνεργασία με τις συναρμόδιες Υπηρεσίες, αποφασίστηκε η κήρυξη και οριοθέτηση τεσσάρων χερσαίων αρχαιολογικών χώρων στη νήσο Φολέγανδρο. Πρόκειται συγκεκριμένα για τους ακόλουθους χώρους:

1. Αρχαιολογικός Χώρος Παλαιοκάστρου – Χώρας – Μισοτρουλίου: Αρχαιολογικά κατάλοιπα και μνημεία στην ευρύτερη περιοχή του Παλαιοκάστρου και της Χώρας, συμπεριλαμβανομένου και του σπηλαίου της Χρυσοσπηλιάς. Πρόκειται για τον κύριο πυρήνα κατοίκησης της Φολεγάνδρου από τους αρχαίους έως και τους μεταβυζαντινούς χρόνους, που διατηρεί αξιόλογα διαχρονικά ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας και δραστηριότητας στο νησί. Επίσης, στο ύψωμα πάνω από το ακρωτήριο Μισοτρουλί εντοπίζονται οικιστικά κατάλοιπα Πρωτοκυκλαδικής περιόδου. Στον ίδιο αρχαιολογικό χώρο περιλαμβάνονται και οι μεταβυζαντινοί ναοί του Αγίου Δημητρίου και του Τιμίου Σταυρού.
2. Αρχαιολογικός Χώρος Κάστελλου: Ο χώρος αυτός περιλαμβάνει κυρίως τα οικιστικά κατάλοιπα στην ομώνυμη χερσόνησο στο βόρειο άκρο της νήσου που χρονολογούνται στα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. (Πρωτοκυκλαδική ΙΙ περίοδος), τον μεταβυζαντινό ναό του Αγ. Γεωργίου, καθώς και την απόληξη μεσαιωνικού λιθόστρωτου μονοπατιού που συνδέει την περιοχή του Κάστελλου με τον οικισμό της Άνω Μεριάς.
3. Αρχαιολογικός Χώρος Λιβαδιού – Πουντακίου – νησίδας Αγίου Ιωάννη: Πρόκειται για βασικό πυρήνα κατοίκησης του νησιού κατά τους πρωτοκυκλαδικούς και τους υστερορωμαϊκούς-πρώιμους βυζαντινούς χρόνους. Στον χώρο περιλαμβάνεται η παλιοχριστιανική βασιλική του Αγ. Μοδέστου και οι μεταβυζαντινοί ναοί του Αγ. Ιωάννη, των Τριών Ιεραρχών και του Αγ. Κωνσταντίνου.
4. Αρχαιολογικός Χώρος Αύλακα – Αλατσαριάς: Στον αρχαιολογικό χώρο εντοπίζονται οικιστικά κατάλοιπα στην περιοχή μεταξύ των όρμων του Αύλακα και της Αλατσαριάς, τα οποία χρονολογούνται στην Τελική Νεολιθική Εποχή (τέλη 4ης χιλιετίας π.Χ.).