Έντονη ανησυχία προκαλούν, σύμφωνα με δημοσίευμα του Protagon.gr, οι εικόνες εκτεταμένης αλλοίωσης του φυσικού τοπίου στις Κυκλάδες, οι οποίες, όπως επισημαίνεται, δεν έχουν ανακοπεί αλλά συνεχίζονται και κατά την περίοδο της νέας πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Πρόσφατα παραδείγματα εκτός ορίων δόμησης στη Μήλο και στην Τζια έρχονται να προστεθούν σε αντίστοιχες περιπτώσεις σε άλλα νησιά του Αιγαίου.

Ο προβληματισμός, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, εκφράζεται όχι μόνο από τοπικούς φορείς αλλά και στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, κυρίως από στελέχη με μακρά πολιτική διαδρομή, τα οποία διατυπώνουν ανησυχία για το αποτύπωμα που ενδέχεται να αφήσει η σημερινή πολιτική διαχείρισης της δόμησης στις Κυκλάδες.

Σε ανεπίσημες συζητήσεις, γίνεται παραλληλισμός –με όλες τις αναγκαίες επιφυλάξεις– με την κριτική που είχε δεχθεί στο παρελθόν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για την άναρχη αστική επέκταση της μεταπολεμικής Αθήνας, με την επισήμανση ότι, εφόσον δεν αλλάξει πορεία η κατάσταση, η πρωθυπουργία του Κυριάκου Μητσοτάκη κινδυνεύει να συνδεθεί με την αλλοίωση ενός τοπίου διεθνούς σημασίας, όπως αυτό των Κυκλάδων.

Υπουργός της κυβέρνησης, μιλώντας off the record στο Protagon.gr, εκφράζει ανοιχτά την ανησυχία του για το μοντέλο ανάπτυξης που εφαρμόζεται, σημειώνοντας ότι αν υπήρχε πολιτική επιλογή για μαζική τουριστική δόμηση, αυτή θα έπρεπε να έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση. Όπως αναφέρεται, το υφιστάμενο πλαίσιο χαρακτηρίζεται «παράλογο και αντιοικολογικό», καθώς οδηγεί σε απώλεια τοπίων με διαχρονική πολιτιστική και περιβαλλοντική αξία.

Ακόμη πιο αιχμηρές εμφανίζονται οι τοποθετήσεις τοπικών φορέων και αυτοδιοικητικών παραγόντων στις Κυκλάδες, οι οποίοι αποδίδουν ευθύνες στον υπουργό Περιβάλλοντος Σταύρο Παπασταύρου, επικαλούμενοι την εκτεταμένη χρήση του καθεστώτος των «στρατηγικών επενδύσεων». Όπως καταγγέλλουν, πρόκειται συχνά για παρεμβάσεις χωρίς συνολικό σχεδιασμό, που αγνοούν τα όρια αντοχής των νησιωτικών οικοσυστημάτων και των τοπικών κοινωνιών.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, η διαχρονική απουσία ενός σταθερού και συνεκτικού πλαισίου για τη δόμηση, με τις συνεχείς αλλαγές στη νομοθεσία, τις μεταβατικές διατάξεις και τις εξαιρέσεις να δημιουργούν ένα θολό πεδίο εφαρμογής των κανόνων. Το ζήτημα της πολιτικής ευθύνης για την προστασία του φυσικού τοπίου των Κυκλάδων τίθεται πλέον με μεγαλύτερη ένταση.

Πηγή: Protagon.gr