Αυτές τις μέρες, όποιος άνθρωπος θελήσει να πάει για κολύμπι στην θάλασσα, για την σωματική του ευεξία και ψυχική υγεία, μετά τις βαρέλες και πριν την Αγία Καλλιόπη, θα έρθει αντιμέτωπος με μια δυσάρεστη έκπληξη. Ένα μεταλλικό τοίχος, υψώνεται και απαγορεύει πλέον την πρόσβαση στην θάλασσα, για την «ασφάλειά» μας. Πεταμένα κατά μήκος διάφορα σκουπίδια όπως μπουκαλάκια νερού, καφέδες, θήκες τρυπανιών και κουτάκια τσιγάρων, συνθέτουν έναν καθρέφτη μιας νοοτροπίας έλλειψης συνείδησης που μετέφρασε έναν θεραπευτικό χώρο της φύσης σε χωματερή. Όσοι θελήσουν να περπατήσουν, να τρέξουν ή να κάνουν ποδήλατο, βρίσκονται πλέον εκτεθειμένοι στον δρόμο χωρίς διαφυγή, με οχήματα να περνούν δίπλα τους με ταχύτητα. Άραγε με ποιο δικαίωμα απαγορεύεις την πρόσβαση των ανθρώπων στην θάλασσα και την θεραπεία τους, θέτοντας σε επιπλέον κίνδυνο όσους σκαρφαλώνουν τις μπάρες για να φτάσουν στην θάλασσα;

Η διαφορά μεταξύ χώρων από τσιμέντο, μέταλλο και περιοχών της φύσης δεν είναι μόνο αισθητική αλλά αφορά την ενέργεια που δέχεται και εκπέμπει το ανθρώπινο σώμα σε αυτούς τους χώρους. Η Φύση είναι πηγή ευεξίας, ηλεκτρικά και ενεργειακά ρυθμισμένη. Η θάλασσα, το έδαφος, τα δέντρα είναι φυσικοί μετασχηματιστές ενέργειας. Η επαφή με την γη και την θάλασσα, αποφορτίζει την υπερβολική ηλεκτρική ένταση του σώματος και καθαρίζει το ενεργειακό πεδίο. Ο εγκέφαλος εκπέμπει σε κύματα alpha, χαλάρωση, διαύγεια. Αποφορτιζόμαστε από άγχος, ένταση, στασιμότητα και λαμβάνουμε ζωτική ενέργεια. Τα μέταλλα, το τσιμέντο δεν αναπνέουν, δεν συντονίζονται με την βιολογία και το ενεργειακό πεδίο του ανθρώπου. Συσσωρεύουν ηλεκτρική και ηλεκτρομαγνητική ένταση. Το σώμα σε αυτούς του χώρους δεν αποφορτίζεται.

Όταν τραυματίζεται ένας φυσικός χώρος, επηρεάζεται και η ποιότητα της ενέργειας που λαμβάνει ο άνθρωπος. Είμαστε υπεύθυνοι όχι μόνο για την εικόνα αλλά και για την ενεργειακή υγεία του τόπου. Αρκετοί άνθρωποι που έρχονται στην Μήλο αναζητούν χωρίς να το έχουν συνειδητοποιήσει, θεραπεία και επανασύνδεση με την Φύση. Οι παραλίες και οι γεωλογικοί σχηματισμοί, έχουν ψυχή και ιστορία, είναι φυσικοί θεραπευτές. Η απομόνωση μας από την φύση, ευνοεί την εκδήλωση ασθένειας. Δεν υπάρχει κανένα είδος ανάπτυξης και ασφάλειας που να γίνεται σε βάρος της γης, της φύσης και της υγείας του ανθρώπου. Σε χώρες όπως η Σκωτία και η Σουηδία, οι γιατροί συνταγογραφούν περίπατο και επαφή με την φύση, σαν μέθοδο θεραπείας για την μείωση άγχους, εναρμόνιση νευρικού συστήματος, ενίσχυση ανοσοποιητικού, ρύθμιση ορμονών και αντιμετώπιση κατάθλιψης και burn out. Η φύση είναι ένας ζωντανός οργανισμός, φυσικός ρυθμιστής και καθαριστής του ανθρωπίνου ενεργειακού πεδίου. Ο σεβασμός για εκείνη είναι προστασία για τον ίδιο μας τον εαυτό.

Τα σκουπίδια, η ανεξέλεγκτη δόμηση, οι πληγές στην γη, η οποία είναι θεραπευτής και δάσκαλος, δεν είναι απλώς έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης, είναι ύβρις. Ο άνθρωπος  βρίσκεται μέσα στο περιβάλλον, είναι μέρος του ίδιου οργανισμού. Αν η γη είναι άρρωστη, διακόπτεται η ροή ζωής στον ίδιο τον άνθρωπο. Η ασθένεια, η κατάθλιψη, η σύγχυση, η ψυχική εξάντληση είναι ενδείξεις διάρρηξης της σχέσης μας με την γη. Η σύγχρονη έρευνα, ανθρωπολόγοι, οικολόγοι, διεθνείς οργανισμοί όπως η UNESCO, μελετάνε τον τρόπο ζωής ιθαγενών φυλών, ως μοντέλο βιωσιμότητας, οικολογικής ισορροπίας και ψυχικής υγείας. Χρήση φυσικών πόρων χωρίς υπερκατανάλωση, ζωή σε αρμονία με το οικοσύστημα, κοινότητες που μοιράζονται πόρους και  γνώση.

Το νησί της Μήλου, ο τόπος μας, βρίσκεται υπό απειλή. Και η πιο σοβαρή είναι η καπιταλιστική ψύχωση ή νεύρωση του κέρδους. Άνθρωποι με παθολογική νοοτροπία, που έχουν κάνει το χρήμα και το κέρδος αυτοσκοπό. Μέτρο αξίας και εξουσίας. Με ανύπαρκτη ενσυναίσθηση, που αντιμετωπίζουν τα πάντα ως πόρους. Που καταστρέφουν οικοσυστήματα για το κέρδος, που θυσιάζουν υγεία, παιδεία, ανθρώπινα δικαιώματα για οικονομική ανάπτυξη. Όσα ζούμε τώρα δείχνουν γιατί πρέπει να στραφούμε άμεσα σε βιώσιμα μοντέλα τουρισμού και στην προστασία της Φύσης. Η Αλόννησος με το θαλάσσιο πάρκο, η Ισλανδία που προστατεύει τα φυσικά της τοπία, τα Νορβηγικά Φιορδ που απαγόρευσαν μεγάλα πλοία που ρυπαίνουν. Στη Μήλο πρέπει να υπάρξει προστασία φυσικών παραλιών, έλεγχος δόμησης και εργοταξίων δίπλα στο κύμα, οικο-μονοπάτια, μικρές τοπικές επιχειρήσεις αντί μαζικής τουριστικής εκμετάλλευσης και εκπαιδευτικές δράσεις που να καλλιεργούν την περιβαλλοντική ευαισθησία. Και ένα σημαντικό είναι να βρούμε τρόπους να διαχειριστούμε αυτούς τους ανθρώπους που νιώθουν χαμηλή αυτοξία, έχουν ανάγκη για έλεγχο, έχουν αποκοπεί από τον εαυτό τους και αντί να έχουν μια βοήθεια από ειδικούς ψυχικής υγείας, να θεραπεύσουν τα τραύματά τους, βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας και κακοποιούν το νησί.

Σαρακήνικο, Μύτακας, Άγιος Κωνσταντίνος. Μπερδέψαμε την τεχνολογία με τον πολιτισμό. Η αρχαία Ελλάδα μας διδάσκει ότι πολιτισμός δεν είναι οι κατασκευές αλλά η σχέση με τον ιερό τόπο και τους κατοίκους του. Η βιωσιμότητα δεν είναι πολυτέλεια, είναι επιβίωση τόπου και κοινοτήτων. Ο πολιτισμός μετριέται σε σεβασμό, συνύπαρξη, παιδεία και διάρκεια. Όταν πληγώνουμε την Φύση χάνουμε ένα κομμάτι πολιτισμού που δεν προλάβαμε καν να μάθουμε. Η Φύση, η Μήλος είναι ένα σύγχρονο ζωντανό Ασκληπιείο, ένας ιερός οργανισμός που μας θεραπεύει, αρκεί να μάθουμε ξανά να τον σεβόμαστε πριν σωπάσει κάτω από το βάρος της αδιαφορίας και της απάθειας. Δεν χρειάζεται παρεμβάσεις και εκμετάλλευση. Χρειάζεται φροντίδα και μια αρμονική σχέση μαζί μας. Εύχομαι την αρχή μιας επιστροφής..

“Η ενσυναίσθηση είναι πραγματικά σημαντική. Μόνο όταν ο έξυπνος εγκέφαλός μας και η ανθρώπινη καρδιά μας συνεργάζονται αρμονικά μπορούμε να επιτύχουμε τις πραγματικές μας δυνατότητες. ”

“Δεν μπορείς να περάσεις ούτε μια μέρα χωρίς να έχεις αντίκτυπο στον κόσμο γύρω σου. Αυτό που κάνεις, κάνει τη διαφορά και πρέπει να αποφασίσεις τι είδους διαφορά θέλεις να κάνεις. ”

~ Jane Goodall

Κέλλυ Κωστούλια για τα «Μηλέικα Νέα»:

Δασολόγος, Διαχειρίστρια Φυσικού Περιβάλλοντος & Ενεργειακή, Ολιστική Θεραπεύτρια, τηλ: 6974710392